Zıplamayı çok seviyoruz...

Duru yatakta, trambolinde, şişme oyun parklarında zıplamaya bayılıyor. Bir başlayınca ordan çıkarmak çok zor oluyor. Aşağıdaki videoyu tatil öncesi alışveriş için gittiğimiz decathlon mağazında çektim. Daha önceki haftalarda Kanyona gitmiştik. Orda da dev bir şişme oyun parkı var. Yaz boyu herhafta sonu Hopla Zıpla adı altında bir etkinlik yapılıyor. 3 yaş üzeri çocuklar için oldukça eğlenceli. Küçük çocuklar içinde etrafı kapalı 2 alan var en fazla 4 çocuğun içeriye girmesine izin veriliyor. Gidip zaman geçirilebilir erken saatlerde kalabalık değildi ama öğlenden sonra çocuklar sıraya girmişti.

Duru zıplarken çok eğleniyor ve yoruluyor. Benimde içim gidiyor sanki ters bir hareket yapacak bir yeri incinecek gibi geliyor. Herkes zıplarken biriyle çarpışması an meselesi gibi. Neyse ki kazamız olmadı şimdilik.

Duru trambolinde zıplarken... from Duygu Yavuz on Vimeo.

Scooterla geziyoruz

Yaklaşık 1 aydır parkta diğer arkadaşlarının scooterını kullanarak öğrenme sürecini çok kısa sürede aşan minik kuzum, kendi scooterına geçtiğimiz hafta kavuştu. Sıradan bir scooter almak için yola çıktık yolumuz İstinye Park'tan geçti ve orda önü 2 tekerlekli arkası tek tekerlekli scooterları görünce ve daha önce böylesini görmeyince bir anne babaya sorduk. Adını öğrenip sonrasında araştırınca almaya karar verdik. Fiyat olarak diğerlerinin 4 katı olsada biz çok memnun kaldık. Kontrolü ve kullanımı gerçekten çocuğu rahat ettiyor, herkese tavsiye ediyoruz.

Mini micro scooter

Mutlu sona doğru

Çok uzun zamandır uyku sorunları yaşıyorduk, gece kaç kere kalktığımı artık sayamaz olduğum zamanlar yaşadık. 5 gecedir gece 2'de üşenmeden tuvalete kaldırıyorum hiç uyanmadan sabah 9:30 u ediyoruz. Maşallah diyelim. Akşam 9'da yatıyordu şimdilerde o süre 10 buçuklara kadar uzadı. Olsun... 10 aylıkken başlayan diş serüveni hala çıkmayı bekleyen 2 dişle devam ediyor. O zamandan beri uykusuz oyun dolu geceler geçirdik, 2 saat olmadan geri uyumayan bir çocuk, dakikalarca kucakta, ayakta sallama, acaba aç mı ondan mı uyumuyor sorunsalı, bir yandan yarın işe gitme stresi çok zordu gerçekten. Geri gelecek korkusuyla tam sevinemesemde bu gidişat bana umut veriyor. Uyku dışında başka sıkıntılarımızda var, ağlama krizleri şu dönemde tavan yapmış durumda istediği birşey olmadığında(herşey için değil) 40-45 dk susmadan ağlayabiliyor. Ne desen ne yapsan hiç dinlemiyor bende artık susuyorum genelde arabada yaşıyoruz ve yapıcak çokta birşey olmuyor. Mola vermek krizi allatması için bir çözüm gibi ama oda herzaman işe yaramıyor. Birçok şeyi kendi yapmak istiyor ve bizde destekliyoruz, ayakkabılarını giyebiliyor, yemeğini yiyebiliyor, ellerini yıkayıp kuruluyor, adaptörünü kendi koyuyor gibi.

Yeniden Merhaba

Yazmayalı 3 ay olmuş, hep aklımda ama bir türlü fırsat bulamıyordum. Bu üç aydan kısaca bahsedip bugünden sonra güncel bilgileri paylaşmak istiyorum.

25 aylıkken Duru tuvaletini öğrendi. Mayıs 15 olsun başlarım derken bez bağlamak eziyet olunca akşamları bağlamayarak işe koyuldum. Bir süre adaptöre oturmak istemedi ama sonra birlikte başka bir adaptör alarak çözdük. Şimdi bazı geceler bağlıyorum ama genelde kendi uyanıyor yada bezi kuru uyanıyor sabah. 15 aylıkken aldığım lazımlığı hiç kullanmadım böylece tekrar adaptöre alıştırma derdi de olmadı.

26 aylıkken benim için gerçekten zor olan memeden kesme sürecini başlattık. Öncesindeki 2 ayı hem kendime hemde Duru'ya temkinler vererek geçirdim. İlk yöntem anlaşma yöntemiydi ama hiç işe yaramadı diyebilirim. Sürekli "sen artık büyüdün, bardaktan yada kutudan süt içebilirsin memeden emmene gerek yok ama ilay(10 aylık karşı komşumuzun kızı) daha bebek o annesini emebilir" diyerek geçirdim. Tepkisi bir yandan emmek bir yandan kafa sallamak oldu. Hiç oralı olmuyordu. Sonunda uzun uzun düşünüp sirke sürmeye karar verdik. 1 hafta izin almıştım cuma akşamı eve gelip sirkeyi sürdüm. İşe yarayacağını düşünüyordum çünkü ağzına alıp beğenmediği birşeyi tekrar yemeği hep reddediyordu. Denedik "ıyy acıı" dedi sonra öbür öbür dedi baktı oda aynı, indi gitti kucağımdan. İlk gece uykuya sarılıp uyuyarak geçti. Sonrasında gece uyanıp kriz şekinde ağlamaları atlatmak hiç kolay olmadı, kinder süpriz yumurta verdim onu yedi ve oyuncağı elinde uyudu. Sonraki gecelerde bazen 2 tane yumurta yiyordu oyuncağı ile oynayıp geri yatıyorduk. 15 gün sonunda ilk defa uyanmadan 1-2 mızıklayarak sabaha kadar uyudu. Ara sıra gelip "anne meme acı dimi" dedi. Şimdilerde aklına gelmiyor. 1 hafta izin almış olmam çok iyi oldu hep yanında ona sarılarak geçirdim bu süreci ve çok şükür sorunsuz atlattık.

Bol bol etkinlik yaptık. Sevgili Iraz'ın önerdiği duvar boyama ve tıraş köpüğü ile boyama-oynama, ahşap boncuk boyama, boncukları dizme, ponpon aktarma bunlardan bir kaçı.

Rana ve Duru Yalova'da koşup oynarken.

Nadır'da piknikteyiz.

Kadriye ve Damla'nın bebek partisindeyiz.

Adaparkta lunaparktayız.

2 yaşındayız

Yaş gününün üzerinden 2 hafta geçmiş ben yeni yazabiliyorum. Bloga erişimim yok, açıldı deniyor ama ben giremiyorum. Kime, neye göre açılıyor anlamış değilim. Neyse... 13 mart'ta ufak bir kutlama yaparak 2 yaşımızı kutladık. Annenin akrabalarından kimse yoktu sağlık ve diğer önemli işler dolayısıyla katılamadılar. Babanne, dede, hala, enişte, amca ve kuzenimiz Rana bizi yalnız bırakmadı.

Duru ve Rana birlikte pastayı üflediler, müzik eşliğinde ve yer yatağında oynadılar. Duru oyuncaklarını Ranayla paylaşmakta oldukça zorlandı. Hepsine "o benimm" diye bağırdı Rananın tepkisi -omuzlar inik, boyun bükük odadan çıkışı- herkesi güldürdü. Sonra bir ara kendi kendilerine pet şişeye bir o, bir o misket doldurmaca oynadılar. Hediyeler için çok teşekkür ediyoruz.

Canım Kızım umarım hayatın boyunca sağlıklı, mutlu, keyifli günler geçirirsin. Seni çok seviyoruz.

Keyifli aktiviteler

Blogların kapatılması yüzünden yazma ve okuma imkanım büyük ölçüde kısıtlandı. Şirketten dns ayarlarını değiştirsemde giremiyorum. Açılacağı günü dört gözle bekliyorum. Uzun zamandır yaptıklarımızın üzerinden geçmiyordum aklıma gelenleri yazmak istedim. Dergilerden resimleri kesip yapıştırma yapıyoruz.

"Anne ben yikicam" diyen bir minik bacaklarımda durunca dayanamayıp yıkatıyorum. Uzun süre oynuyor o şekilde. "Ellerimi yıkıcam" diyor banyoya tabure aldık ona çıkıp kendi yıkayabiliyor ama geri çıkarma kısmını çözemedik henüz.

Montessori aktiviteleri yapıyoruz.

Sonunda bulabildiğim küçük tel süzgeç ve buz küpleriyle güzel bir aktivite oldu.

Assostan getirdiğimiz taşları vazoya koymuştum. Duru onlardan kendisine oyun yarattı. Bize boşalttırıyor kendisi dolduruyor.

Bu aralar en büyük keyfi "patlak" yapmak ve yemek.

Tarihe not : Tuvalet eğitiminde ilk adım

25 şubatta ilk kez tuvalete çiş yaptık. Buna ön alıştırma dönemi diyebiliriz. Mayıs 15'ten sonra hayata geçirmeye çalışacağız. Hadi hayırlısı..